Mijn muzieksmaak is altijd al een beetje vreemd geweest. Ik ging van Backstreet Boys naar Usher naar Red Hot Chili Peppers naar Daft Punk naar Kings of Convenience naar Beyoncé.
Op mijn iPod heb ik een afspeellijst 'losse liedjes' en ik ben als de dood dat iemand ooit per ongeluk in die lijst terecht komt. Er zouden liedjes gevonden kunnen worden van onder andere Marco Borsato, Kat DeLuna, Baby Bash, en CSS.

Ik ben een beetje bang voor een meisje van mijn studie omdat ik denk dat ze me op een dag door gaat hebben. Ze denkt nu namelijk dat ik best wel cool ben omdat ik veel van muziek weet (ik weet veel van muziek, maar ik weet ook een beetje te veel van de foute muziek) en het lijkt voor haar nu alsof ik Britney en Ciara verafschuw. Niets is minder waar.
En ik ben juist bang voor haar omdat zij het liefst iedere minuut van de dag wil laten weten dat zij underground is. Ze heeft een hekel aan alles wat op MTV voorbij komt.
Ik vind underground heel cool. Ik zou underground willen zijn.

Ik ben een tijdje heel erg op zoek geweest naar het liedje 'Rocking Music' van Martin Solveig wat ik ooit één keer op MTV voorbij heb zien komen. Ik vond de clip vooral geweldig.
Het liedje vond ik zo ongeveer na 32 jaar, maar het blijft geweldig.
Ik heb mijn liefde voor Martin Solveig nooit met iemand kunnen delen. Tenminste, niet zoals mijn liefde voor Backstreet Boys en Usher. Dus ik weet ook niet of Martin Solveig heel hip is, of alweer een beetje geweest, of gewoon stom.

Mijn vraag aan jullie is daarom vandaag: is Martin Solveig eigenlijk een beetje een sukkel?